கிருபை இரக்கம் நிறைந்த ஓர்
kirubai irakkam nirainthaOr
கிருபாசனம் ஆ தோன்றிடுதே
kirubaasanam aa thOntriduthaE
தருணமேதும் எங்கிலும் நல்ல
tharuNamEthum engilum nalla
சகாயம் பெற்றிட ஏற்றதுவே -2
sahaayam petrida yEtrathuvaE
கிருபையே பெருகுதே
kirubaiyaE peruhuthaE
கல்வாரியினின்றும் பாய்ந்திடுதே
kalvaariynintrum paainthiduthaE
என்னுள்ளம் நன்றியால் பொங்கி வழியுதே
ennuLLam nantriyaal pongi vazhiyuthaE
என்ன என் பாக்கியமிதே -2
enna en paakkiyamithaE
நம்மைப் போலவே சோதிக்கப் பட்டும்
nammai pOlavaE sOthikkappattum
நாதனோர் பாவமுமற்றவராய்
naathanOr paavamu matravaraai
நாளும் நம் குறைகள் கண்டுருகும்
naaLum nam kuraihaL kaNduruhum
நல்ல ஆசாரியர் நமக்குண்டே -2-கிருபையே
nalla aasaariyar namakkuNdaE
நம் பெலவீனத்தில் அவர் பெலன்
nam belaveenaththil avar belan
நல்கிடுவார் பரிபூரணமாய்
nalhiduvaar paripooraNamaai
நாடுவோமே மாறா கிருபையை
naaduvOmaE maaraa kirubaiyai
நமக்காகவே அவர் ஜீவிப்பதால் -2 -கிருபையே
namakkaahavaE avar jeevippathaal
வானங்களின் வழியாய்ப் பரத்தில்
vaanangaLin vazhiyaai paraththil
தானே சென்று இயேசுவா மெமது
thaanaE sentru yEsuvaam emathu
மா பிரதான ஆசாரியரைப்
maa pirathaana aasaariyarai
பற்றிடுவோம் நோக்கி நம்பிக்கையை-2 -கிருபையே
patriduvOm nOkki nambikkaiyai
பிதாவண்டை சேரும் சுத்தர் கட்காய்
pithaavaNdai sErum suththar hatkaai
சதாபரிந்து பேசியே நிற்போர்
sathaa parinthu pEsiyaE nirpOr
இதோ எம்மையே முற்றுமுடிய
ithO ennaiyaE mutrumudiya
இரட்சிக்க வல்லமையுள்ளவரே -2 -கிருபையே
ratchikka vallamaiyuLLavaraE