கல்வாரி மாமலை மேல் கை கால்கள் ஆணிகளால்
kalvaari maa malai mEl kai kaalgaL aaNihaLaal
கடாவப்பட்டவராய்க் கர்த்தர் தொங்கக் கண்டேன்
kadaavappattavaraai karththar thonga kaNdaEn
குருசின் வேதனையும் சிரசின் முள்முடியும்
kurusin vEthanaiyum sirasin muL mudiyum
குருதி சிந்துவதும் உருக்கிற்றென் மனதை -2
kuruthi sinthuvathum urukkintren manathai
அஞ்சாதே என் மகனே மிஞ்சும் உன் பாவமதால்
anjaathaE en mahanaE minjum um paavamathaal
நெஞ்சம் கலங்காதே தஞ்சம் நானே உனக்கு
nenjam kalangaathaE thanjam naanaE unakku
எனக்கேன் இப்பாடு உனக்காகத்தானே
enakkaEn ippaadu unakkaahath thaanaE
ஈனக் கோலமடைந்தேன் உன்னை இரட்சித்தேன் என்றார் -2
yeenak kOlamadainthaEn unnai ratchiththaEn entaar
கர்த்தரின் சத்தமதை சத்தியம் என்று நம்பி
karththarin saththamathai saththiyam entru nambi
பக்தியுடன் விழுந்து முத்தம் செய்தேன் அவரை
bakththiyudan vizhunthu muththam seiythaEn avarai
என் பாவம் நீங்கியதே எக்கேடும் ஓடியதே
en paavam neengiyathaE yekkEdum OdiyathaE
சந்தேகம் மாறியதே சந்தோஷம் பொங்கியதே -2
santhaEham maariyathaE santhOsham pongiyathaE