கல்வாரியே கல்வாரியே
kalvaariyaE kalvaariyaE
கல் மனம் உருக்கிடும் கல்வாரியே – என்
kal manam urukkidum kalvaariyaE -en
பாவி துரோகி சண்டாளன் நானாயினும்
paavi thrOhi saNdaaLan naanaayinum
பாதகம் போக்கிப் பரிவுடன் இரட்சித்த – கல்வாரியே
paathagam pOkki parivudun ratchiththa
பாவியை மீட்கவே நாயகன் இயேசு தம்
paaviyai meetkavaE naayagan yEsu tham
ஜீவனின் இரத்தத்தைச் சிந்தின உன்னத – கல்வாரியே
jeevanin raththaththai sinthina unnatha
நாதன் எனக்காக ஆதரவற்றோராய்ப்
naathan enakkaaha aatharavatrOraai
பாதகர் மத்தியில் பாதகன் போல் தொங்கும் – கல்வாரியே
paathagar maththiyil paathagan pOl thongum
முள்முடி சூடியே கூர் ஆணி மீதிலே
muLmudi soodiyaE koor aaNi meethilaE
கள்ளனை போல என் நாயகன் தொங்கிடும் – கல்வாரியே
kaLLanai pOla en naayagan thingidum
சர்வம் படைத்தாளும் சொர்லோக நாயகன்
sarvam padaiththaaLum sorlOha naayagan
கர்மத்தின் கோலமாய் நிற்பதைக் காண்பேனோ – கல்வாரியே
karmaththin kOlamaai nirpathai kaaNbEnO
எண்ணும் நன்மை ஏதும் என்னிலே இல்லையே
eNNum nanmai yEthum ennilaE illaiyaE
பின்னை ஏன் நேசித்தீர் என்னை என் பொன் நாதா – கல்வாரியே
pinnai yEn nEsiththeer ennai en pon naatha
இவ்வித அன்பை நான் எங்குமே காணேனே
ivvitha anbai naan engumaE kaaNaEnaE
எவ்விதம் இதற்கீடு ஏழை நான் செய்குவேன் – கல்வாரியே
evvitham itharkeedu yEzhai naan seiyguvaEn