vanthanam vanthanamaE
தேவ துந்துமி கொண்டிதமே! – இது
dEva thunthumi koNdithamaE -ithu
வரையில் எமையே வளமாய்க் காத்த எம்
varaiyil yemaiyaE vaLamaai kaaththa em
துரையே, மிகத் தந்தனம்.
thuraiyaE miha thanthanam
சந்ததஞ் சந்ததமே,
santhatham santhathamaE
எங்கள் தகுநன்றிக் கடையாளமே, – நாங்கள்
engaL thahunantrik kadaiyaaLamaE -naangaL
தாழ்ந்து வீழ்ந்து சரணஞ் செய்கையில்
thaazhnthu veezhnthu saraNam seiyhaiyil
தயைகூர், சுரர்பதியே.-வந்தனம்,
thayai koor surar pathiyaE
சருவ வியாபகமும்
saruva viyaapahamum
எமைச் சார்ந்து தற்காத்ததுவே – எங்கள்
yemai saarnthu thar kaaththathuvaE -engaL
சாமி, பணிவாய் நேமி, துதிபுகழ்
saami paNivaai nEmi thuthi puhazh
தந்தனமே நிதமே!-வந்தனம்,
thanthanamaE nithamaE
சருவ வல்லபமதும்
saruva valla pamathum
எமைத் தாங்கினதும் பெரிதே, -சத்ய
yemai thaanginathum perithaE -sathya
சருவேசுரனே, கிருபாகரனே,
saruvaE suranaE kirupaakaranaE
உன் சருவத்துக்குந் துதியே.-வந்தனம்,
un saruvaththukkunth thuthiyaE
மாறாப் பூரணனே, -எல்லா
maaraa pooraNanaE -ellaa
வருடங்களிலும் எத்தனை – உன்றன்
varudangaLilum eththanai -untran
வாக்குத் தவறாதருளிப் பொழிந்திட்ட
vaakku thavaraa tharuLip pozhinthitta
வல்லாவிக்குந் துதியே.-வந்தனம்,
vallaavikkun thuthiyaE