கண்களை ஏறெடுப்பேன் – மாமேருநேராய் என்
kaNhaLai yEreduppaEn -maa mEru nEraai en
கண்களை ஏறெடுப்பேன்
kaNhaLai yEreduppaEn
விண்மண் உண்டாக்கிய வித்தகனிடமிருந் -2
viN maN uNdaakkiya viththahanidamirunthu
தெண்ணில்லா வொத்தாசை என்றனுக்கே வரும் — கண்களை
yeNNillaa voththaasai entranukkaE varum
காலைத் தள்ளாட வொட்டார் – உறங்காது காப்பவர்
kaalaith thaLLaada vottaar -urangaathu kaappavar
காலைத்தள்ளாட வொட்டார்,
kaalaith thaLLaada vottaar
வேலையில் நின் றிஸ்ர வேலரைக் காத்தவர் -2
vElaiyil nin tisravElarai kaaththavar
காலையும் மாலையும் கண்ணுறங்காரவர் — கண்களை
kaalaiyum maalaiyum kaNNurangaathavar
பக்தர் நிழல் அவரே — எனை ஆதரித்திடும்
bakththar nizhal avaraE -enai aathariththidum
பக்தர் நிழல் அவரே
bakththar nizhal avaraE
எக்கால நிலைமையும் எனைச் சேதப்படுத்தாது -2
ekkaala nilaimaiyum enai sEthappaduththaathu
அக்கோலம் கொண்டோனை அக்காலம் புரியவே — கண்களை
akkOlam koNdOnai akkaalam puriyavaE
எல்லாத் தீமைகட்கும் – என்னை விலக்கியே
ellaath theemaihatkum -ennai vilakkiyaE
எல்லாத் தீமைகட்கும்
ellaath theemaihatkum
பொல்லா உலகினில் போக்கு வரத்தையும் -2
pollaa ulahinil pOkku varaththaiyum
நல்லாத்துமாவையும் நாடோறும் காப்பவர் — கண்களை
nallaaththumaavaiyum naadOrum kaappavar