paareer gethsemanaE
பூங்காவில் என் நேசரையே
poongaavil en nEsaraiyaE
பாவி எனக்காய் வேண்டுதல் செய்திடும்
paavi enakkaai vENduthal seiythidum
சத்தம் தொனித்திடுதே -2
saththam thoniththiduthaE
தேகமெல்லாம் வருந்தி
thEhamellaam varunthi
சோகமடைந்தவராய்
sOhamadainthavaraai
தேவாதி தேவன் ஏகசுதன் படும்
dEvaathi dEvan yEha suthan padum
பாடு எனக்காகவே -2— பாரீர்
paadu enakkaahavaE
அப்பா என் பாத்திரமே
appaa en paaththiramaE
நீக்கும் நின் சித்தமானால்
neekkumnin siththamaanaal
எப்படியாயினும் சித்தம் செய்ய என்னை
eppadiyaayinum siththam seiya ennai
தத்தம் செய்வேன் என்றாரே -2— பாரீர்
thaththam seiyvaEn entaaraE
ரத்தத்தின் வேர்வையாலே
raththaththin vErvaiyaalaE
மெத்தவும் நனைந்ததே
meththavum nanainthathaE
இம்மானுவேலன் உள்ளம் உருகியே
immaanuvELan uLLam uruhiyaE
வேண்டுதல் செய்தனரே -2 — பாரீர்
vENduthal seiythanaraE
மும்முறை தரைமீது
mummurai tharai meethu
தாங்கொணா வேதனையால்
thaangoNaa vEthanaiyaal
உன்னதன் தாமே வீழ்ந்து ஜெபித்தாரே
unnathan thaamaE veezhnthu jebiththaaraE
பாதகன் மீட்புறவே -2— பாரீர்
paathahan meetpuravaE
அன்பின் அருள்மொழியால்
anbin aruL mozhiyaal
ஆறுதல் அளிப்பவர்
aaruthal aLippavar
துன்ப வேளையில் தேற்றுவார் இன்றியே
thunba vELaiyil thEtruvaar intriyE
நொந்து அலறுகின்றார் -2— பாரீர்
nonthu alaruhintaar
என்னையும் தம்மைப் போல
ennaiyum thammai pOla
மாற்றும் இம் மாநேசத்தை
maatrum im maanEsaththai
எண்ணி எண்ணியே உள்ளம் கனிந்து
eNNi eNNiyaE uLLam kaninthu
நான் என்றும் புகழ்ந்திடுவேன் -2— பாரீர்
naan entrum puhazhnthiduvaEn