இந்த மங்களம் செழிக்கவே – கிருபை செய்யும்
intha mangaLam sezhikkavaE -kirubai seiyyum
எங்கள் திரித்துவ தேவனே
engaL thiriththuva dEvanaE
சுந்தரக் கானாவின் மணப்பந்தலில் சென்றம் மணத்தை
sunthara kanaavin maNap panthalil sentram maNaththai
கந்தரசமாகச் செய்த விந்தை போல், இங்கேயும் வந்து
kantha rasamaaha seiytha vinthai pOl ingEyum vanthu
ஆதித்தொடுத் தன்பை எடுத்தாய் மனுடர்தம்மை
aathi thoduth thanbai yeduththaai manudar thammai
ஆணும் பெண்ணுமாகப் படைத்தாய்
aaNum peNNumaaha padaiththaai
நீதி வரம் நாலுங்கொடுத்தாய் – பெற்றுப் பெறுகி
neethi varam naalung koduththaai -petrup peruhi
நிற்க உலகத்தில் விடுத்தாய்
nirka ulahaththil viduththaai
மாதவா் பணியும் வேத போதனே அந்தப்படி உன்
maathavar paNiyum vEtha pOthanaE anthappadi un
ஆதரவைக் கொண்டு சுதன் நீதியை நம்பிப்புரிந்த -இந்த மங்களம்
aatharavaik koNdu suthan neethiyai nambip purintha
தக்க ஆபிரகாமும் விண்டனன் – அதனை மன
thakka aabirahaamum viNdanan -athanai mana
துக்குள் எலியேசா் கொண்டனன்
thukkuL eliyEsar koNdanan
முக்ய ஆரன் நிலத்தண்டினன் – நினைத்தபடி
mukkiya aaran nilaththaNdinan -ninaiththapadi
சக்கியமதாகக் கண்டனன்
sakkiyamathaaha kaNdanan
பக்குவம் உரைத்திடா ரெபேக்காளும் ஈசாவுக்கு
pakkuvam uraiththidaa rebEkkaaLum yeesaavukku
தக்க மணவாளியாகத் தந்து தயை செய்தாற்போல -இந்த மங்களம்
thakka maNavaaLiyaaha thanthu thayai seiythaar pOla
சத்திய வேதத்தின் வாசனே – அருளும்பரி
saththiya vEthaththin vaasanaE -aruLumpari
சுத்த சுவிசேட நேசனே
suththa suvisEda nEsanaE
பக்தர்கள் பவ விமோசனே – பழுதணுவும்
baktharhaL pava vimOsanaE -pazhuthaNuvum
அற்ற கிறிஸ்தேசு ராஜனே
atra kiristhEsu raajanaE
வெற்றியால் யாக்கோபுவுக்கு முற்றிலும் அளித்த பேறாய்
vetriyaal yaakkObuvukku mutrilum aLiththa pEraai
புத்திர சம்பந்துண்டாக்கி நித்திய சுப சோபனமாய் -இந்த மங்களம்
puththira sambaththuNdaakki niththiya suba sObanamaai
