Belamalithemai Puthu Vazhikalil | பெலமளித்தெமைப் புது வழிகளில்
Azhaikkiraar azhaikkiraar ithO | அழைக்கிறார் அழைக்கிறார் இதோ
அழைக்கிறார் அழைக்கிறார் இதோ
azhaikkiraar azhaikkiraar ithO
நீயும் வா உந்தன் நேசர்
neeyum vaa unthan nEsar
ஆவலாய் அழைக்கிறார் இதோ – 2
aavalaai azhaikkiraar ithO
பாவத்தை ஏற்றவர் பலியாய் மாண்டவர் -2
paavaththai yEtravar paliyaai maaNdavar
கல்வாரியின் மேட்டினில் கண்கொள்ளாத காட்சியே
kalvaariyin mEttinil kaNkoLLaatha kaatchiyaE
கண்டிடும் வேண்டிடும் பாவபாரம் நீக்கிடும் -2 -அழைக்கிறார்
kaNdidum vENdidum paava paaram neekkidum
நோயையும் ஏற்றவர் பேயையும் வென்றவர் -2
nOyaiyum yEtravar pEyaiyum ventravar
நீதிபரன் உன் நோயை நிச்சயமாய் தீர்த்தாரே -2
neethiparan un nOyai nichchayamaai theerththaaraE
நோயுற்ற உன்னையே நேயமாய் அழைக்கிறார் -2 -அழைக்கிறார்
nOyutra unnaiyaE nEyamaai azhaikkiraar
துன்பம் சகித்தவர் துயரடைந்தவர் -2
thunbam sahiththavar thuyaradainthavar
இன்னலுற்ற உன்னையே அண்ணல் இயேசழைக்கிறார் -2
innalutra unnaiyaE aNNal yEsazhaikkiraar
துன்புறும் நெஞ்சமே துரிதமாய் நீ வாராயோ -2 -அழைக்கிறார்
thunpurum nenjamaE thurithamaai nee vaaraayO
அந்தக் கேடடைந்தார் அழகற்றுத் தொங்கினார் -2
anthak kEdadainthavar azhahatru thonginaar
சொந்தமாக சேர்த்திட இந்தப் பாடடைந்தாரே -2
sonthamaaha sErththida intha paadadainthaaraE
நிந்திக்கும் உன்னையும் சந்திப்பார் நீ வாராயோ! -2 -அழைக்கிறார்
ninthikkum unnaiyum santhippaar neer vaaraayO
Anbil ennai parisuththanaakka | அன்பில் என்னை பரிசுத்தனாக்க
அன்பில் என்னை பரிசுத்தனாக்க
anbil ennai parisuththanaakka
உம்மைக் கொண்டு சகலத்தையும்
ummai koNdu sahalaththaiyum
உருவாக்கியே நீர் முதற்பேரானீரோ
uruvaakkiyaE neer mutharpEraaneerO
தந்தை நோக்கம் அநாதியன்றோ -2
thanthai nOkkam anaathiyantrO
என் இயேசுவே நேசித்தீரோ
en yEsuvaE nEsiththeerO
எம்மாத்திரம் மண்ணான நான்
emmaaththiram maNNaana naan
இன்னும் நன்றியுடன் துதிப்பேன் -2
innum nantriyudan thuthippaEn
மரித்தோரில் முதல் எழுந்ததினால்
mariththOril muthal ezhunthathinaal
புது சிருஷ்டியின் தலையானீரே
puthu sirushtiyin thalaiyaaneeraE
சபையாம் உம் சரீரம் சீர் பொருந்திடவே
sabaiyaam um sareeram seer porunthidavaE
ஈவாய் அளித்தீர் அப்போஸ்தலரை -2– என்
yeevaai aLiththeer appOsththalarai
முன்னறிந்தே என்னை அழைத்தீரே
munnarinthaE ennai azhaiththeeraE
முதற்பேராய் நீர் இருக்க
mutharpEraai neer irukka
ஆவியால் அபிஷேகித்தீர் என்னையுமே
aaviyaal abishEhiththeer ennaiyumaE
உம் சாயலில் நான் வளர -2 – என்
um saayalil naan vaLara
வருங்காலங்களில் முதற்பேராய்
varungkaalangaLil muthar pEraai
நீர் இருக்க நாம் சோதரராய்
neer irukka naam sOthararaai
உம் கிருபையின் வார்த்தையை வெளிப்படுத்தி
um kirubaiyin vaarththaiyai veLippaduththi
ஆளுவோம் புது சிருஷ்டியிலே – என்
aaLuvOm puthu sirushtiyilaE
நன்றியால் என் உள்ளம் நிறைந்திடுதே
nantriyaal en uLLam nirainthiduthaE
நான் எப்படி பதில் செய்குவேன் -2
naan eppadi pathil seihuvaEn
உம்மகா நோக்கம் முற்றுமாய் நிறைவேறிட
ummahaa nOkkam mutrumaai niraivErida
என்னை தந்தேன் நடத்திடுமே – என்
ennai thanthaEn nadaththidumaE
AaththumamaE en uLLamaE | ஆத்துமமே என் உள்ளமே
aaththumamaE en uLLamaE
ஆண்டவரை நீ தினம் துதிப்பாய் (2)
aaNdavarai nee thinam thuthippaai
அன்பினால் உன்னை அழைத்தவரை
anbinaal unnai azhaiththavarai
நாளொரு மேனியும்
naaLoru mEniyum
பொழுதொரு வண்ணமாய் -2
pozhuthoru vaNNamaai
நன்மைகள் ஈந்துன்னை வளர்த்தவரே -ஆத்துமமே
nanmaihaL yeenthunnai vaLarththavaraE
ஜீவனை கொடுத்துன்னை மீட்டவரை -தூதர்
jeevanai koduththunnai meettavarai -thoothar
ஜீவ போஜனஞ் சொரிந் தீந்தவரை -2
jeeva pOjananj sorinth theenthavarai
ஜீவனுள்ளோர்க்கு நீ சாட்சியாய் நின்றிட
jeevanuLLOrku nee saatchiyaai nintrida
ஜீவனால் நிறைத்துன்னை காத்தவரை -2 -ஆத்துமமே
jeevanaal niraiththunnai kaaththavarai
நடத்திய வழிகள் நோக்கிடுவாய் -அவர்
nadaththiya vazhihaL nOkkiduvaai -avar
நல்கிய கிருபைகள் நினைத்திடுவாய் -2
nalhiya kirubaihaL ninaiththiduvaai
ஆபத்தில் அடைக்கலம் ஆறுதல் இன்னலில்
aabaththil adaikkalam aaruthal innalil
அளித்தவர் அருமை இயேசுவல்லோ -2 -ஆத்துமமே
aLiththavar arumai yEsuvallO
பார்வோனின் சேனைகள் தொடர்ந்த போதும் -உயர்
paarvOnin sEnaihaL thodarntha pOthum -uyar
யோர்தானின் அலைகள் புரண்ட போதும் -2
yOrthaanin alaihaL puraNda pOthum
அக்கினி மெகஸ்தம்பமாய் நின்றவர்
akkini mEhasthampamaai nintravar
அரணும் கேடகமாயிருந்தார் -2 -ஆத்துமமே
araNum kEdahamaayirunthaar
தூதரும் அறியாத தூதுகள் ஈந்துன்னை
thootharum ariyaatha thoothuhaL yeenthunnai
தாசனாய் உயர்த்தினார் தாரணியில் -2
thaasanaai uyarththinaar thaaraNiyil
பாதகனாய் அலைந்தே அழிந்த உன்னை
paathahamaai alainthaE azhintha unnai
தேடியே கரம் தந்தார் வாழ்த்திடுவாய் -2 -ஆத்துமமே
thEdiyaE karam thanthaar vaazhththiduvaai
ஆவியின் வரங்கள் ஜொலித்திடவே -புது
aaviyin varangaL joliththidavaE -puthu
ஜீவனின் ஊற்றுகள் சுரந்திடவே -2
jeevanin ootruhaL suranthidavaE
சுவிசேஷ தொனியும் பறந்திடவே
suvisEsha thoniyum paranthidavaE
ஜெய தொனி கீதங்கள் முழங்கிடவே -2 -ஆத்துமமே
jeya thoni keethangaL muzhangidavaE
AaNigaL paaintha karangaLai viriththaE | ஆணிகள் பாய்ந்த கரங்களை விரித்தே
aaNihaL paaintha karangaLai viriththaE
ஆவலாய் இயேசுன்னை அழைக்கிறாரே -2
aavalaai yEsunnai azhaikkiraaraE
பார் ! திருமேனி வாரடியேற்றவர்
paar thiru mEni vaaradi yEtravar
பாரச் சிலுவைதனைச் சுமந்து சென்றனரே -2
paara siluvaithanai sumanthu sentranaraE
பாவமும் சாபமும் சுமந்தாரே உனக்காய்
paavamum saabamum sumanthaaraE unakkaai
பயமின்றி வந்திடுவாய் -2— ஆணிகள்
bayamintri vanthiduvaai
மயக்கிடுமோ இன்னும் மாயையின் இன்பம்
mayakkidumO innum maayaiyin inbam
நயத்தாலே உந்தனை நாசமாக்கிடுமே -2
nayaththaalaE unthanai naasamaakkidumO
உணர்ந்திதையுடனே உன்னதரண்டை
uNarnthithai udanaE unnatharaNdai
சரண்புகுவாய் இத்தருணம் -2— ஆணிகள்
saraN puhuvaai iththaruNam
கிருபையின் வாசல் அடைந்திடு முன்னே
kirubaiyin vaasal adainthidumunnaE
மரணத்தின் சாயலில் இணைந்திடுவாயே -2
maraNaththin saayalil iNainthiduvaayaE
உருவாக்கியே புது சிருஷ்டியில் வளர
uruvaakkiyaE puthu sirushtiyil vaLara
கிருபையும் அளித்திடுவார் — -2-ஆணிகள்
kirubaiyum aLiththiduvaar
பரிசுத்த ஆவியால் பரமனின் அன்பினைப்
parisuththa aaviyaal paramanin anbinai
பகர்ந்திடுவார் உந்தன் இருதயந்தனிலே -2
paharnthiduvaar unthan irudhayanthanilaE
மறுரூப நாளின் அச்சாரமதுவே
marurooba naaLin achchaaramathuvaE
மகிமையும் அடைந்திடுவாய் -2— ஆணிகள்
mahimaiyum adainthiduvaai
இயேசுவல்லாது இரட்சிப்புத் தருவோர்
yEsuvallaathu ratchippu tharuvOr
இரட்சகர் வேறு இகமதிலுண்டோ -2
ratchagar vEru ihamathiluNdO
அவர் வழி சத்தியம் ஜீவனுமாமே
avar vazhi saththiyam jeevanumaamaE
அவரே உன் நாயகரே -2— ஆணிகள்
avaraE un naayagaraE
Enakkoththaasai varum parvatham nEraai | எனக்கொத்தாசை வரும் பர்வதம் நேராய்
enakkoththaasai varum parvatham nEraai
என் கண்களை ஏறெடுப்பேன் -2
en kaNhaLai YEreduppaEn
வானமும் பூமியும் படைத்த
vaanamum poomiyum padaiththa
வல்ல தேவனிடமிருந்தே
valla dEvanidamirunthaE
வானமும் பூமியும் படைத்த
vaanamum poomiyum padaiththa
எண்ணுக்கடங்கா நன்மைகள் வருமே
eNNukkadangaa nanmaihaL varumaE
என் கண்கள் ஏறெடுப்பேன் -ஆ..ஆ..ஆ..ஆ ஆ..-எனக்கொத்தாசை
en kaNhaL yEreduppaEn
மலைகள் பெயர்ந்தகன்றிடினும்
malaihaL peyarnthahantridinum
நிலைமாறி புவியகன்றிடினும்
nilai maari puvi ahantridinum
மலைகள் பெயர்ந்தகன்றிடினும்
malaihaL peyarnthahantridinum
மாறிடுமோ அவர் கிருபை எந்நாளும்
maaridumO avar kirubai ennaaLum
ஆறுதல் எனக்கவரே -ஆ..ஆ..ஆ..ஆ ஆ..-எனக்கொத்தாசை
aaruthal enakkavaraE
என் காலைத் தள்ளாடவொட்டார்
en kaalai thaLLaada vottaar
என்னைக் காக்கும் தேவன் உறங்கார்
ennai kaakkum dEvan urangaar
என் காலைத் தள்ளாடவொட்டார்
en kaalai thaLLaada vottaar
இஸ்ரவேலைக் காக்கும் நல் தேவன்
isravElai kaakkum nal dEvan
ராப்பகல் உறங்காரே -ஆ..ஆ..ஆ..ஆ ஆ..-எனக்கொத்தாசை
raappahal urangaaraE
வலப்பக்கத்தில் நிழல் அவரே
valappakkaththil nizhal avaraE
வழுவாமல் காப்பவர் அவரே
vazhuvaamal kaappavar avaraE
வலப்பக்கத்தில் நிழல் அவரே
valappakkaththil nizhal avaraE
சூரியன் பகலில் சந்திரன் இரவில்
sooriyan pahalil santhiran iravil
சேதப்படுத்தாதே -ஆ..ஆ..ஆ..ஆ ஆ..-எனக்கொத்தாசை
sEthappaduththaathaE
எத்தீங்கும் என்னை அணுகாமல்
yeththeengum ennai aNuhaamal
ஆத்துமாவைக் காக்கும் நல் தேவன்
aaththumaavai kaakkum nal dEvan
எத்தீங்கும் என்னை அணுகாமல்
yeththeengum ennai aNuhaamal
போக்கையும் வரத்தையும் பத்திரமாக
pOkkaiyum varaththaiyum paththiramaaha
காப்பாரே இது முதலாய்.-ஆ..ஆ..ஆ..ஆ ஆ..
kaappaaraE ithu muthalaai
IdhO manusharin maththiyil |இதோ மனுஷரின் மத்தியில்
Karththar en mEipparaai irukkiraaraE | கர்த்தர் என் மேய்ப்பராய் இருக்கிறாரே
Kirubai irakkam niraintha Or | கிருபை இரக்கம் நிறைந்த ஓர்
KirubaiyaE unnai innaaL varaiyum | கிருபையே உன்னை இந்நாள் வரையும்
KirubaiyithaE dEva kirubaiyithaE | கிருபையிதே தேவ கிருபையிதே
Kaappaar unnai kaappaar | காப்பார் உன்னைக் காப்பார்
Meham meethil yEsu raajan | மேகமீதில் இயேசு ராஜன்
Maarida em maa nEsaraE | மாறிடா எம் மா நேசரே
Nantriyaal paadiduvOm | நன்றியால் பாடிடுவோம்
pOtruvOmaE pOtruvOmaE | போற்றுவோமே போற்றுவோமே
pOtruvOmaE pOtruvOmaE
எம் தேவரீரை இவ்வேளையிலே நன்றியுடனே -2
em dEvareerai ivvELaiyilaE nantriyudanaE
போற்றுவோமே
pOtruvOmaE
துங்கன் இயேசுவே தூயா உமக்கே
thungan yEsuvaE thooya umakkaE
துதிகள் சாற்றிடுவேன் -2
thuthihaL saatriduvaEn
மங்கா புகழும் மகிழ்ந்து போற்றி
namgaa puhazhum mahizhnthu pOtri
எங்கும் துதித்திடுவேன்
engum thuthiththiduvaEn
கங்குல் அற எங்குமே ஒளி
kangul ara engumaE oLi
மங்கிடாமலே தங்கிட வேணும் -2— போற்றுவோமே
mangidaamalaE thangida vENum
ஆழ்ந்த சேற்றினில் அமிழ்ந்த எம்மையே
aazhntha sEtrinil amizhntha emmaiyaE
அணைத்து எடுத்தோனே -2
aNaiththu yeduththOnaE
ஆழிதனி லெம்பாவ மெறிந்த
aazhithani lempaava merintha
அன்னை உத்தமனே
annai uththamanaE
அன்றும் இன்றும் என்றும் துதிப்பேன்
antrum intrum entrum thuthippaEn
மன்னவனையே மண்ணதினிலே -2— போற்றுவோமே
mannavanaiyaE maNNathinilaE
பாவம் போக்கியே கோபம் மாற்றியே
paavam pOkkiyaE kObam maatriyaE
ரோகம் தொலைத்தோனே -2
rOham tholaiththOnaE
துரோகி என்னையே சுத்திகரித்த
thurOhi ennaiyaE suththihariththa
தூய வேந்தனே
thooya vEnthanaE
தூயா நேயா காய மாற்றியே
thooyaa nEyaa kaaya maatriyaE
கருணாநிதியே பரிகாரியே -2— போற்றுவோமே
karuNanithiyaE parihaariyaE
பாரிலென்னையே பிரித்தெடுத்தோனே
parilennaiyaE piriththeduththOnaE
தாவி வந்தோனே -2
thaavi vanthOnaE
அகமதினிலே ஆவி ஈந்திட
ahamathinilaE aavi yeenthida
அருள் நிறைந்தவனே
aruL nirainthavanaE
தரிசனம் தந்த தேவனே
tharisanam thantha dEvanaE
பரிசுத்தமாய் பாரில் ஜீவிக்க -2— போற்றுவோமே
parisuththamaai paaril jeevikka
பூரணர் ஆகவே பூவில் வாழ்ந்திட
pooraNar aahavaE poovil vaazhnthida
கிருபை அளித்தோனே -2
kirubai aLiththOnaE
புகழை விரும்பேன் மகிழ்வேன் தினமே
puhazhai virumbaEn mahizhvaEn thinamaE
மகிமை செலுத்திடுவேன்
mahimai seluththiduvaEn
கோனே தேனே கோதில்லாதோனே
kOnaE thEnaE kOthillaathOnaE
கானம் பாடியே துதித்திடுவேன் -2— போற்றுவோமே
kaanam paadiyaE thuthiththiduvaEn