Enna en aanantham | என்ன என் ஆனந்தம்!

என்ன என் ஆனந்தம்! என்ன என் ஆனந்தம்!
enna en aanantham enna en aanantham
சொல்ல கூடாதே -2
solla koodaathaE
  மன்னன் கிறிஸ்து என் பாவத்தை எல்லாம்
  mannan kiristhu en paavaththai ellaam 
  மன்னித்து விட்டாரே -2
  manniththu vittaaraE
  
கூடுவோம் ஆடுவோம் பாடுவோம் நன்றாய்
kooduvOm aaduvOm paaduvOm nantraai
மகிழ் கொண்டாடுவோம்! -2
mahizh koNdaaduvOm
  நாடியே நம்மைத் தேடியே வந்த
  naadiyaE nammai thEdiyaE vantha
  நாதனைப் போற்றிடுவோம் -2 -என்ன என் ஆனந்தம்
  naathanai pOtriduvOm
   
பாவங்கள் சாபங்கள் கோபங்கள் எல்லாம்
paavangaL saabangaL kObangaL ellaam
பரிகரித்தாரே -2
parihariththaaraE
  தேவாதி தேவன் என் உள்ளத்தில் வந்து
  dEvaathi dEvan en uLLaththil vanthu
  தேற்றியே விட்டாரே -2 -என்ன என் ஆனந்தம்
  thEtriyaE vittaaraE
   
அட்சயன் பட்சமாய் இரட்சிப்பை எங்களுக்கு
atchayan patchamaai ratcippai engaLuk
அருளினதாலே -2
aruLinathaalaE
  நிச்சயம் சுவாமியை  பற்றியே சாட்சி
  nichchayam suvamiyai patriyaE saatchi
  பகரவேண்டியதே -2 -என்ன என் ஆனந்தம்
  pahara vENdiyathaE
    
வெண்ணங்கி பொன்முடி வாத்தியம் மேல்வீட்டில்
veNNangi pon mudi vaaththiyam mEl veettil
ஜெயக்கொடியுடனே -2
jeyak kodiyudanaE
  மண்ணுலகில் வந்து விண்ணுலகில் சென்ற
  maNNulahil vanthu viNNulahil sentra
  மன்னனைத் ஸ்தோத்தரிப்போம் -2-என்ன என் ஆனந்தம்
  mannanai sthOththarippOm

ThOththiram seiyvEnE | தோத்திரம் செய்வேனே

தோத்திரம் செய்வேனே – ரட்சகனைத்
thOththiram seiyvEnaE -ratchahanai
தோத்திரம் செய்வேனே
thOththiram seiyvEnaE

பாத்திரமாக்க இம்மாத்ரம் கருணைவைத்த
paaththiramaaha immaathiram karuNai vaiththa
பார்த்திபனை யூதக் கோத்திரனை, என்றும் — தோத்திரம்
paarththipanai yUtha kOththiranai entrum

அன்னை மரி சுதனை – புல்மீது
annai mari suthanai -pul meethu
அமிழ்துக் கழுதவனை,
amizhthu kazhuthavanai
முன்னணை மீதுற்ற சின்னக் குமாரனை,
munnaNai meethutra chinna kumaaranai
முன்னுரை நூற்படி இந்நிலத் துற்றோனை — தோத்திரம்
munnurai noorpadi innila thutrOnai

கந்தை பொதிந்தவனை – வானோர்களும்
kanthai pothinthavanai -vaanOrhaLum
வந்தடி பணிபவனை,
vanthadi paNipavanai
மந்தையர்க் கானந்த மாட்சி யளித்தோனை,
manthaiyar kaanantha maatchi yaLiththOnai
வான பரன் என்னும் ஞான குணவானை — தோத்திரம்
vaana paran ennum gnana guNavaanai

செம்பொன் னுருவானைத் – தேசிகர்கள்
sempon nuruvaanai -thEseekarhaL
தேடும் குருவானை,
thEdum guruvaanai
அம்பர மேவிய உம்பர் கணத்தோடு
ambara mEviya umbar gaNaththOdu
அன்பு பெற நின்று, பைம் பொன் மலர் தூவி — தோத்திரம்
anbu pera nintru paim pon malar thoovi