aaNihaL paaintha karangaLai viriththaE
ஆவலாய் இயேசுன்னை அழைக்கிறாரே -2
aavalaai yEsunnai azhaikkiraaraE
பார் ! திருமேனி வாரடியேற்றவர்
paar thiru mEni vaaradi yEtravar
பாரச் சிலுவைதனைச் சுமந்து சென்றனரே -2
paara siluvaithanai sumanthu sentranaraE
பாவமும் சாபமும் சுமந்தாரே உனக்காய்
paavamum saabamum sumanthaaraE unakkaai
பயமின்றி வந்திடுவாய் -2— ஆணிகள்
bayamintri vanthiduvaai
மயக்கிடுமோ இன்னும் மாயையின் இன்பம்
mayakkidumO innum maayaiyin inbam
நயத்தாலே உந்தனை நாசமாக்கிடுமே -2
nayaththaalaE unthanai naasamaakkidumO
உணர்ந்திதையுடனே உன்னதரண்டை
uNarnthithai udanaE unnatharaNdai
சரண்புகுவாய் இத்தருணம் -2— ஆணிகள்
saraN puhuvaai iththaruNam
கிருபையின் வாசல் அடைந்திடு முன்னே
kirubaiyin vaasal adainthidumunnaE
மரணத்தின் சாயலில் இணைந்திடுவாயே -2
maraNaththin saayalil iNainthiduvaayaE
உருவாக்கியே புது சிருஷ்டியில் வளர
uruvaakkiyaE puthu sirushtiyil vaLara
கிருபையும் அளித்திடுவார் — -2-ஆணிகள்
kirubaiyum aLiththiduvaar
பரிசுத்த ஆவியால் பரமனின் அன்பினைப்
parisuththa aaviyaal paramanin anbinai
பகர்ந்திடுவார் உந்தன் இருதயந்தனிலே -2
paharnthiduvaar unthan irudhayanthanilaE
மறுரூப நாளின் அச்சாரமதுவே
marurooba naaLin achchaaramathuvaE
மகிமையும் அடைந்திடுவாய் -2— ஆணிகள்
mahimaiyum adainthiduvaai
இயேசுவல்லாது இரட்சிப்புத் தருவோர்
yEsuvallaathu ratchippu tharuvOr
இரட்சகர் வேறு இகமதிலுண்டோ -2
ratchagar vEru ihamathiluNdO
அவர் வழி சத்தியம் ஜீவனுமாமே
avar vazhi saththiyam jeevanumaamaE
அவரே உன் நாயகரே -2— ஆணிகள்
avaraE un naayagaraE
