அருளே! பொருளே! ஆரணமே
aruLaE porulaE aaraNamaE
அல்லும் பகலுந் துணை நீயே
allum pahalum thuNai neeyaE
இருள் சேர்ந்திடுமிவ் வேளையிலே
iruL sErnthidum iv vELaiyilaE
இன்னலொன்றுந் தொடராமல்
innalontrum thodaraamal
மருண்டு மனது பிறழாமல்,
maruNdu manathu pirazhaamal
வஞ்சத் தொழிலிற் செல்லாமல்
vanja thozhilir sellaamal
கருணாகரனே! எனைக் காக்கக்
karuNaakaranaE enaik kaakka
கழறுந் துதியுனக் கொரு கோடி
kazharunth thuthiyunak koru kOdi
சென்ற நாட்களனைத்திலும்
sentra naatkaLanaiththilum
சிறியேன் தனக்கு செய்து வந்த
siriyEn thanakku seiythu vantha
நன்றாம் நன்மைகளனைத்திற்கும்
nantraam nanmaihaLanaiththirkum
நவிலற்கரிய தயைகளுக்கும்,
navilarkariya thayaihaLukkum
என்றுமழியா வரங்களுக்கும்
entrumazhiyaa varangaLukkum
ஏழையடியேன் மிகத் தாழ்ந்து
yEzhaiyadiyaEn miha thaazhnthu
கன்று நினைந்து கதறுதல்போல்
kantru ninainthu katharuthal pOl
கழறுந் துதியுனக் கொரு கோடி
kazharunth thuthiyunak koru kOdi
பற்றொன்றில்லாப் பரம்பொருளே!
patrontrillaa param poruLaE
பரமானந்த சற்குருவே!
paramaanantha sarguruvaE
வற்றாஞான சமுத்திரமே
vattraa gnana samuththiramaE
வடுவொன்றில்லா வான் பொருளே!
vaduvontrillaa vaan poruLaE
பெற்றோர், உற்றோருலகனைத்தும்
petrOr utOrulahanaiththum
பிரியமுடனே சுகித்திருக்கக்
piriyamudanaE suhiththirukka
கற்றில்லாத மிகச்சிறியேன்
katrillaatha miha siriyEn
கழறுந் துதியுனக் கொரு கோடி,
kazharunth thuthiyunak koru kOdi
பத்தியதனா லுனைப் பாடிப்
paththiyathanaa lunaip paadi
பணிந்தே யென்றும் வாழ்ந்திருக்க,
paNinthaE yentrum vaazhnthirukka
நத்தும், இரவு முழுதனைத்தும்
naththum iravu muzhuthanaiththum
நாதா, என்னைக்காத்தருளி
naathaa ennaik kaaththaruLi
முத்தியென்னும் மோட்சநிலை
muththi ennum mOtcha nilai
முடிவிலடியேன் தன்னைச் சேர்க்கக்
mudiviladiyaEn thannai sErkka
கத்தியலறிப் பரவசமாய்க்
kaththiyalari paravasamaai
கழறுந் துதியுனக் கொரு கோடி
kazharunth thuthiyunak koru kOdi
