ஏழை மனு உருவை எடுத்த
yEzhai manu uruvai yeduththa
இயேசு ராஜன் உன்னண்டை நிற்கிறார்
yEsu raajan unnaNdai nirkiraar
ஏற்றுக் கொள் அவரைத் தள்ளாதே
yEtruk kOL avarai thaLLaathaE
கைகளில் கால்களில் ஆணிகள் கடாவ
kaihaLil kaalhaLil aaNihaL kadaava
கடும் முள் முடி பொன் சிரசில் சூடிட
kadum muL mudi pon sirasil soodida
கந்தையும் நிந்தையும் வேதனையும் சகித்தார்
kanthaiyum ninthaiyum vEdhanaiyum sahiththaar
சொந்தமான இரத்தம் சிந்தினார் உனக்காய்
sonthamaana raththam sinthinaar unakkaai
கனிவுடன் உன்னை அழைக்கிறாரே – ஏழை மனு
kanivudan unnai azhaikkiraaraE
அவர் தலையும் சாய்க்கவோ ஸ்தலமுமில்லை
avar thalaiyum saaikkavO sthalamumillai
அன்று தாகத்தைத் தீர்க்கவோ பானமுமில்லை
antru thaahaththai theerkkavO paanamumillai
ஆறுதல் சொல்லவோ அங்கே ஒருவரில்லை
aaruthal sollavO angaE oruvarillai
அருமை ரட்சகர் தொங்குகிறார் தனியே
arumai ratchagar thonguhiraar thaniyaE
அந்தப் பாடுகள் உன்னை மீட்கவே – ஏழை மனு
antha paaduhaL unnai meetkavaE
இன்னமும் தாமதம் உனக்கேன் மகனே
innamum thaamatham unakkaEn mahanaE
இன்ப இயேசுவண்டை எழுந்து வாராயோ
inba yEsuvaNdai ezhunthu vaaraayO
இந்த உலகம் தரக்கூடா சமாதானத்தை
intha ulagam tharakkoodaa samaathaanaththai
இன்று உனக்கு தரக் காத்து நிற்கிறாரே
intru unakku thara kaaththu nirkiraaraE
அண்ணல் இயேசு உன்னை அழைக்கிறாரே – ஏழை மனு
aNNal yEsu unnai azhaikkiraaraE
அவர் மரணத்தால் சாத்தானின் தலை நசுங்க
avar maraNaththaal saaththaanin thalai nasunga
அவர் ரத்தத்தால் பாவக் கறைகள் நீங்க
avar raththaththaal paava karaihaL neenga
உந்தன் வியாதியின் வேதனையும் ஒழிய
unthan viyaathiyin vEthanaiyum ozhiya
நீயும் சாபத்தினின்று விடுதலை அடைய
neeyum saabaththinintru viduthalai adaiya
சிலுவையில் ஜெயித்தார் யாவையும் – ஏழை மனு
siluvaiyil jeyiththaar yaavaiyum
மாயை உலகம் அதையும் நம்பாதே
maayai ulagam athaiyum nambaathaE
மனுமக்கள் மனமும் மாறிப் போகுமே
manumakkaL manamum maari pOhumaE
நித்திய தேவனை நேசித்தால் இப்போதே
niththiya dEvanai nEsiththaal ippOthaE
நிச்சயம் சந்தோஷம் பெற்று நீ மகிழ
nichchayam santhOsham petru nee mahizha
நம்பிக்கையோடே வந்திடுவாய் – ஏழை மனு
nambikkaiyOdaE vanthiduvaai
