கல்வாரி அன்பை எண்ணிடும் வேளை
kalvaari anbai eNNidum vELai
கண்கள் கலங்கிடுதே- கர்த்தா
kaNgaL kalangiduthaE -karththa (2)
உம் பாடுகள் இப்போதும் நினைத்தால்
um paadugaL eppOthum ninaiththaal
நெஞ்சம் நெகிழ்ந்திடுதே
nenjam nehizhnthiduthaE
கெத்செமனே பூங்காவினில்
gethsEmanaE poongaavinil
கதறி அழும் ஓசை -2
kathari azhum Osai
எத்திசையும் தொனிக்கின்றதே
yeththisaiyum thonikkintrathaE
எங்கள் மனம் திகைக்கின்றதே
engaL manam thihaikkintrathaE
கண்கள் கலங்கிடுதே -2 -கல்வாரி அன்பை
kaNgaL kalangiduthaE
சிலுவையில் வாட்டி வதைத்தனரோ
siluvaiyil vaatti vathaiththanarO
உம்மை செந்நிறம் ஆக்கினரோ -2
ummai senniram aakkinarO
அப்போது அவர்க்காய் வேண்டினீரோ
appOthu avarkkaai vENdineerO
அன்போடு அவர்களை கண்டீரன்றோ -2
anbOdu avarhaLai kaNdeerantrO
அப்பா உம் மனம் பெரிதே -2 -கல்வாரி அன்பை
appaa um manam perithaE
எம்மையும் உம்மைப் போல் மாற்றிடவே
emmaiyum ummai pOl maatridavaE
உம் ஜீவன் தந்தீரன்றோ -2
um jeevan thantheerantrO
எங்களை தரை மட்டும் தாழ்த்துகிறோம்
engaLai tharai mattum thaazhththuhirOm
தந்துவிட்டோம் அன்பின் கரங்களிலே -2
thanthu vittOm anbin karangaLilaE
ஏற்று என்றும் நடத்தும் -2 -கல்வாரி அன்பை
yEtru entrum nadaththum
