பரம எருசலேமே பரலோகம் விட்டிறங்குதே
parama yerusalEmaE paralOham vittiranguthaE
அலங்கார மணவாட்டியாய் அழகாக ஜொலித்திடுதே
alangaara maNavaattiyaai azhahaaha joliththiduthaE
ஆமென் அல்லேலூயா – (4)
AamEn allEluyah
எருசலேமே கோழி தன் குஞ்சுகளை
yerusalEmaE kOzhi than kunjuhaLai
ஏற்றணைக்கும் ஏக்கத்தின் குரல் கேட்டேன்
yEtraNaikkum yEkkaththin kural kEttaEn
தாய்ப்பறவை துடித்திடும் பாசம் கண்டேன்
thaaip paravai thudiththidum paasam kaNdaEn
தாபரமாய் சிறகினில் தஞ்சமானேன்
thaaparamaai sirahinil thanjamaanaEn
கனிவான எருசலேமே
ஜீவ தேவன் நகரினில் குடிபுகுந்தேன்
jeeva dEvan naharinil kudi puhunthaEn
சீயோன் மலைச் சீருக்குச் சொந்தமானேன்
seeyOn malai seerukku sonthamaanaEn
நீதி தேவன் நீளடி சிரம் புதைத்தேன்
neethi dEvan neeLadi siram puthaiththaEn
நீதிமான்கள் ஆவியில் மருவி நின்றேன்
neethimaanhaL aaviyil maruvi nintraEn
மேலான எருசலேமே
mElaana yerusalEmaE
சர்வ சங்க சபையினில் அங்கமானேன்
sarva sanga sabaiyinil angamaanaEn
சர்வலோக நடுவரின் அருகில் வந்தேன்
sarvalOha naduvarin aruhil vanthaEn
பரிந்துரைக்கும் இரத்தத்தில் மூழ்கி நின்றேன்
parinthuraikkum raththaththil moozhki nintraEn
பரிவாரமாய் தூதர்கள் சூழ நின்றேன்
parivaaramaai thootharhaL soozha nintraEn
ஆஹா என் எருசலேமே
aahaa en yerusalEmaE
விடுதலையே விடுதலை விடுதலையே
viduthalaiyaE viduthalai viduthalaiyaE
லோகமதின் மோகத்தில் விடுதலையே
lOhamathin mOhaththil viduthalaiyaE
நானேயெனும் சுய வாழ்வில் விடுதலையே
naanaEyennum suya vaazhvil viduthalaiyaE
நாதர் தனில் வாழ்வதால் விடுதலையே
naathar thanil vaazhvathaal viduthalaiyaE
சுயாதீன எருசலேமே
suyaatheena yerusalEmaE
கண்ணீர் யாவும் கனிவோடு துடைத்திடுவார்
kaNNeer yaavum kanivOdu thadaiththiduvaar
எண்ணமதின் ஏக்கங்கள் தீர்த்திடுவார்
eNNamathin yEkkangaL theerththiduvaar
மரணமில்லை மனநோயின் துயரமில்லை
maraNamillai mananOyin thuyaramillai
அலறலில்லை அழுகையின் சோகமில்லை
alaralillai azhuhaiyin sOhamillai
தலைநகராம் எருசலேமே
thalainagaraam yerusalEmaE
