குருசினில் தொங்கியே குருதியும் வடிய
kurusinil thongiyaE kuruthiyum vadiya
கொல்கதா மலைதனிலே – நம்
kolgotha malaithanilaE -nam
குருவேசு சுவாமி கொடுந் துயர் பாவி,
guruvEsu suvaami kodunth thuyar paavi
கொள்ளாய் கண் கொண்டு
koLLaai kaN koNdu
சிரசினில் முள்முடி உறுத்திட, அறைந்தே
sirasinil muLmudi uruththida arainthaE
சிலுவையில் சேர்த்ததையோ! – தீயர்
siluvaiyil sErththathaiyO -theeyar
திருக்கரங் கால்களில் ஆணிகளடித்தார்,
thirukkarang kaalhaLil aaNihaLadiththaar
சேனைத்திரள் சூழ — குருசினில்
sEnaith thiraL soozha
பாதகர் நடுவில் பாவியினேசன்
paathahar naduvil paaviyinEsan
பாதகன் போல் தொங்க – யூத
paathahan pOl thonga -yutha
பாதகர் பரிகாசங்கள் பண்ணிப்
paathahar parihaasangaL paNNi
படுத்திய கொடுமைதனை — குருசினில்
paduththiya kodumai thanai
சந்திர சூரிய சகல வான் சேனைகள்
santhira sooriya sahala vaan sEnaihaL
சகியாமல், நாணுதையோ! – தேவ
sahiyaamal naaNuthaiyO -dEva
சுந்தர மைந்த னுயிர் விடுங்காட்சியால்
sunthara mainthan uyir vidung kaatchchiyaal
துடிக்கா நெஞ்சுண்டோ? — குருசினில்
thudikkaa nenjuNdO
ஈட்டியால் சேவகர் எட்டியே குத்த
yeettiyaal sEvahar yettiyaE kuththa
இறைவன் விலாவதிலே – அவர்
iraivan vilaavathilaE -avar
தீட்டிய தீட்சைக் குருதியும் ஜலமும்
theettiya theetchchai kuruthiyum jalamum
திறந்தூறோடுது பார் — குருசினில்
thiranthootrOduthu paar
எருசலேம் மாதே, மறுகி நீயழுது
yerusalEm maathaE maruhi meeyazhuthu
ஏங்கிப் புலம்பலையோ? – நின்
yEngi pulambalaiyO -nin
எருசலையதிபன் இள மணவாளன்
yerusalaiyathiban iLa maNavaaLan
எடுத்த கோல மிதோ? — குருசினில்
yeduththa kOlamithO
